جمعه 13 آبان‌ماه سال 1390 @ 12:49 ق.ظ

مروری برآثار حسن بردال

سه‌شنبه 10 آبان‌ماه سال 1390 @ 11:28 ب.ظ

این رنگ عوض کردن های گاه و بی گاه تا کی؟‍!

تمام شورو شوق جوونی ام ماههاست که در میان کاغذ بازی های اداری گمشده.فکر و ایده انجام کارهای فرهنگی و هنری با امید حمایت پیشرفت فرهنگ شهروندی فقط شعاری شده  خوش خط و خال که هر باربا  عوض شدن  مدیریت های سازمان های فرهنگی و هنری سالهاست که رنگ عوض می کند و تا بیایی به یک رنگ خو بگیری رنگ می بازه و تو هم باید رنگ عوض کنی.گاهی نرم و خوش زبان گاهی تند و آتشین وقتی سیاسی و فرهنگی و زمانی مذهبی وتویی که باید انگیره ات را کف دست بگیری به دنبال دلت.

اما این رنگ عوض کردن های گاه و بی گاه  تا کی؟‍!

سمن به سازمان غیر دولتی،غیر اعنتفاعی،و غیر سیاسی گفته میشه که با رشد سازمان ملی جوانان شکل گرفت و بهونه ای کوچیک

 برای امتحان توانایی افراد توی عرصه های فرهنگی و هنری و غیره .با بالا رفتن سن و خارج شن از دوران جوانی و پا گداشتن در 30سالگی خواه ناخواه ثبت سمن در استانداری برای مجوز فعالیت امری بدیهی میشه که.اما...روال کند ثبت نام 2هفته،ثبت اساسنامه تائید و جلسه تائیدیه صلاحیت تقریبا 6 ماه اخرین پل این  خان در انتظار جلسه با استاندار یا معاون تقریبا 6 ماه دیگه.

 یکسالی است که تو صف این روال کند اداری و راه پله های استانداری  ایدههای و افکار نو ام کهنه و قدیمی میشند و افکار جدیدی جای اون رو میگیرند. دل خوش روزی هستم که برای انجام تموم اون کارهای که نیاز به مجوز دارند انرژی و انگیزه ای مونده باشه.و از تموم مدیریهای امروز و دیروز استان که با چند رزومه کاری همین جوان های پشت درهای بسته ارتقاء رتبه گرفتن و از بندر که نه از استان به جاهای دیگه رفته و پیشرفت کردند می پرسم شاید پشت اون میزهای چوبی براق قهوهای رنگ و 5فضای 200متری دفتر کارهای جدیدیشون به سوالات من جواب بدند:

1-چرا استان هرمزگان از نظر فرهنگی و هنری رشد کند و لاکپشتی داره؟

2-چرا صدور مجوز های جدید منوط به ارائه گزارش کار سمن های قبلی شده در حالی که از نظرنوع فعالیت در راستای هم نیستند؟

3-چرا خانه شهریاران جوان بندرعباس که دومین خانه در کشور است با فضای و امکانات مناسب خیلی کند و بی روح به فعالیت خودش ادامه میده؟

4-چرا با  عوض کردن مدام مدیریت  سازمان های فرهنگی –هنری  باعث عقب افتادن برنامه های فرهنگی میشن و ما همیشه از قافله عقبیم؟

5-چرا درهای بسته روسا برای برنامه های فرهنگی –هنری هیچ وقت باز نمیشه؟

6-استاندار که به اشتغال زنان اعتقادی نداره چرا 60 درصد کارمندهای استانداری خانم ها هستند؟

7-چرا ثبت یک سمن در استانداری باید یک روال کند یک ساله داشته باشه؟

8-چرا نوشتن یک نامه از طبقه اول به طبقه دوم استانداری 4 ماه باید طول بکشه؟

9-آیا استاندار هیچ وقت ساعت 9 صبح به دفترهای بزرگ و کوچیک  محل کارش سر میزنه و شاهد خوردن کله پاچه کارمندهاش باشه و ارباب رجوع در انتظار؟

10-اصلا و عمر ووقت و هزینه یک جوان مشتاق برای انجام دادن کارهای فرهنگی  گم شده توی کاغذ بازی های اداری توی شهر ما چند می ارزه؟کسی هست جواب بده؟!

وهزاران سوال بی جواب دیگه که بعد از گذشت نصف سال همچنان بی جواب مونده

پنج‌شنبه 10 شهریور‌ماه سال 1390 @ 10:23 ب.ظ

پلاژ ساحلی مخصوص شنا در جزیره هرمز دردست احداث است!

چقدر دوست داشتم این خبر دروغ حقیقت داشت! 

هرمز جزیره زیبا با ساحلی پر از شن های نقره ای و خاکی هزار رنگ ،نگینی زیبا و بکر توی ساحل خلیج فارس موقعیتی بسیار عالی  برای جذب گردشگرهای داخلی و خارجیه!!!.   

 وقتی برای شنا و حظ بردن از آب دریا به این فکر کردم که باید  عواقب خیس شدن سه لایه از لباس هام از موی سر تا جوراب پام رو پذیرم ،غصه ام گرفت  و  یاد پلاژ ساحلی بندر انزلی افتادم که چقدر بسیار به جا و سنجیده مساحت کوچکی از ساحل رو با داربست و پلاستیک های آبی ضخیم حصار کرده بودند و یک سوپر مارکت برای فروش مواد غذایی و دوتا دوش آب شیرین جای فوق العاده امنی برای شنا هم خانم ها و هم البته اقایون ترتیب داده که وقت خوبی رو می شد گذروند.   استان هرمزگان و بندر عباس و جزیره زیبایی هرمزش به دور از همه این امکانات در حسرت یک پلاژ ساحلی عمری می گذرونه بدون اینکه واقعا کسی آستینی بالا بزنه و کار فرهنگی مفیدی انجام بده و از مزایای اقتصادیش بخوام حرف بزنم یک دفتر 40 برگ پر میشه ازش  نوشت که می گذرم. 

امیدوارم به جای ساختن این همه بازار و پاساژو حتی مسجدو مدرسه یکم برای شادی و نشاط روحمون هم سرمایه گذاری کنیم. 

چهارشنبه 26 مرداد‌ماه سال 1390 @ 12:22 ق.ظ

دخت بلوچ

دوشنبه 24 مرداد‌ماه سال 1390 @ 02:27 ب.ظ

انواع رنگرزی

رنگرزی گره‌ای نوعی رنگرزی مقاومتی‌است که بیشتر برای پارچه‌های پنبه‌ای با شید رنگ‌های روشن انجام می‌شود، در این روش با گره زنی، مچاله کردن، فشردن و استفاده از موانعی مثل کش‌های لاستیکی و... مانع رسیدن رنگ به برخی قسمت‌های پارچه می‌شوند و نفوذ رنگینه را مشکل و یا غیر ممکن می‌سازد که در نهایت پارچه رنگرزی شده شکل‌ها و الگوهای متنوعی را به خود می‌گیرد و شبیه پارچه چاپ شده می‌گردد. استفاده از لباس‌های رنگرزی شده با روش رنگرزی گره‌ای اواخر دهه ۶۰ و اوایل دهه ۷۰ میلادی طرفداران زیادی به ویژه، گروه‌های هوی متال را به خود جذب کرده بود. در این روش نفوذ رنگینه به پارچه مشکل و یا غیر ممکن می‌شود. بعد از رنگرزی گره‌ها بازمی‌شود. اثرات گره به‌صورت طرحی روی پارچه باقی می‌ماند.[

ادامه مطلب ...
   1       2       3       4       5       6    >>